درباره

مایکل بی. جوردن؛ از «استخوان‌ها» و «داستان ترسناک آمریکایی» تا «فرنی» و «پسران» و «کریستال» همه رو با بازی‌هاش تحت‌تأثیر قرار داد. ولی اوجش با «کریت» در «مریخی» و بعد «سیاه‌پوستان» و «آدونیس» توی «راکی» و «کریت» بود. با «فقط رحمت» و «حرارت» نشون داد که درام رو هم بلده، و با «فال‌گای» و «پسران» کمدی رو هم تجربه کرد. تهی…