
صدایِ مهربانِ سینما! جاناتان دمی با «برههای خاموش» و «داستان تویست» و «فیلادلفیا» و «مردان محترم»، ثابت کرد که سینما میتونه هم ترسناک باشه، هم احساسی. هیچکس مثل اون نمیتونه شخصیتهای معمولی رو توی داستانهای غیرمعمول جای بده. دمی یعنی سینمایی که با یه لبخندِ گرم تموم میشه و تا ابد توی دلت جا میگیره!

درباره
صدایِ مهربانِ سینما! جاناتان دمی با «برههای خاموش» و «داستان تویست» و «فیلادلفیا» و «مردان محترم»، ثابت کرد که سینما میتونه هم ترسناک باشه، هم احساسی. هیچکس مثل اون نمیتونه شخصیتهای معمولی رو توی داستانهای غیرمعمول جای بده. دمی یعنی سینمایی که با یه لبخندِ گرم تموم میشه و تا ابد توی دلت جا میگیره!
